Skip to content

NETWORK_ACCESS_GUIDE.md

Latest commit

 

History

History
75 lines (62 loc) · 4.46 KB

NETWORK_ACCESS_GUIDE.md

File metadata and controls

75 lines (62 loc) · 4.46 KB
Raw

راهنمای دسترسی شبکه‌ای به رسیور (Enigma2) و خواندن رم واقعی

این رسیور یک دستگاه Enigma2 است و طبق فایل‌سیستمش، سرویس‌های زیر هنگام روشن‌شدن خودکار فعال می‌شوند:

  • Telnet روی پورت 23 (/usr/sbin/telnetd)
  • FTP روی پورت 21 (vsftpd)
  • احتمالاً وب (OpenWebif) روی پورت 80

پس بدون هیچ فلشی می‌توانیم زنده وارد دستگاه شویم و رم واقعی را بخوانیم. ریسک صفر.

گام ۱ — اتصال به شبکه و یافتن IP دستگاه

  1. یک کابل LAN از مودم/روتر به پشت رسیور بزنید (یا اگر Wi-Fi دارد، در منو تنظیمش کنید).
  2. روی رسیور با ریموت به مسیر زیر بروید تا IP را ببینید (بسته به تصویر کمی فرق دارد):
    • Menu → Setup → System → Network → Network Adapter یا
    • Menu → Information → Network یا
    • Menu → اطلاعات → شبکه
  3. یک آدرس مثل 192.168.1.XX می‌بینید. آن را یادداشت کنید.
    • اگر IP نگرفت، «DHCP» را روشن کنید یا کابل/روتر را چک کنید.

گام ۲ — تست اینکه واقعاً شبکه/تلنت دارد (از روی همین کامپیوتر)

در PowerShell این‌ها را بزنید (به‌جای IP نمونه، IP خودتان):

ping 192.168.1.XX
Test-NetConnection 192.168.1.XX -Port 23   # اگر TcpTestSucceeded=True → Telnet فعال است
Test-NetConnection 192.168.1.XX -Port 21   # FTP
Test-NetConnection 192.168.1.XX -Port 80   # وب (OpenWebif)

گام ۳ — ورود با Telnet و خواندن رم واقعی (هدف اصلی)

اگر ویندوز شما telnet client ندارد، یک‌بار فعالش کنید:

dism /online /Enable-Feature /FeatureName:TelnetClient

یا از PuTTY استفاده کنید (Connection type: Telnet, Port: 23).

سپس:

telnet 192.168.1.XX
login: root
Password: (رمز روت دستگاه)

رمز روت: چون این دستگاه شخصی خودتان است، معمولاً یا رمزی که خودتان/فروشنده ست کرده، یا یکی از رمزهای پیش‌فرض رایج این تصاویر است. اگر رمز را نمی‌دانید، اغلب تصاویر Enigma2 اجازه می‌دهند از طریق منوی دستگاه رمز روت را تغییر دهید/بردارید.

بعد از ورود، این دستورها را بزنید و خروجی را برای من کپی کنید:

cat /proc/meminfo | head -3
free -m
cat /proc/cmdline
cat /proc/media-mem 2>/dev/null || cat /proc/umap/media-mem 2>/dev/null
uname -a
  • MemTotal = رمی که لینوکس می‌بیند.
  • مقدار MMZ/CMA در media-mem = رم رزروشده برای پردازش تصویر.
  • رم فیزیکی واقعی = MemTotal + رزرو MMZ.

گام ۴ (اختیاری) — بررسی اینکه فلش قبلی ما اصلاً اعمال شده بود یا نه

ls -l /data/raminfo.txt          # اگر وجود داشت → rootfs سفارشی ما فلش شده بود
cat /etc/version 2>/dev/null
cat /proc/version

گام ۵ (اختیاری) — دسترسی گرافیکی وب

مرورگر را باز کنید: http://192.168.1.XX اگر OpenWebif بالا بیاید، از همان‌جا هم می‌توانید System Info و حتی ترمینال داشته باشید.

چرا این روش بهتر از فلش‌کردن است؟

  • ریسک صفر: فقط خواندن؛ هیچ پارتیشنی بازنویسی نمی‌شود.
  • روی Enigma2 می‌توان تغییرات را زنده و برگشت‌پذیر روی فایل‌ها اعمال کرد (از طریق FTP/Telnet)، به‌جای بازسازی کل mupg و ریسک نامعتبرشدن checksum.
  • اگر خواستیم نمایش رم در منو را اضافه کنیم، روی Enigma2 این کار از طریق پلاگین/اسکین پایتونی انجام می‌شود (بسیار امن‌تر از patch باینری).

قدم بعدی: IP دستگاه و خروجی دستورهای گام ۳ را برایم بفرستید تا رم واقعی را قطعی تعیین کنیم و مسیر امنِ سفارشی‌سازی را بچینیم.